เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 202 ประจันหน้าคมต่อคม
“ท่านอาจารย์ ไม่คิดเลยว่าท่านจะมาถึงศาลไคเฟิงเร็วถึงเพียงนี้” ไป๋อวี้ถังเห็นปรมาจารย์เสวี่ยอวี้แล้วดีใจยิ่งนัก
ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้เห็นไป๋อวี้ถังก็ดีใจไม่แพ้กัน
มีเพียงบิดาของไป๋อวี้ถังที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งไม่ค่อยพอใจนัก เหตุใดบุตรชายของตนจึงสนิทสนมกับท่านอาจารย์ยิ่งกว่าบิดาอย่างเขาเสียอีก
“เสี่ยวไป๋ เจ้ายังเหมือนเดิมไม่มีผิด” ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้สังเกตเห็นบิดาของไป๋อวี้ถังที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ในเวลานี้
“ปรมาจารย์”
“ท่านอาจารย์ พวกเราเข้าไปคุยกันในห้องก่อนเถิดขอรับ” เสวี่ยอี้มองคนที่ยังยืนอออยู่หน้าประตูแล้วรู้สึกจนคำพูด
“ท่านพ่อ เหตุใดถึงหึงท่านอาจารย์ขึ้นมาเล่า” ไป๋อวี้ถังช่วยจัดปกเสื้อให้บิดาที่อยู่ข้าง ๆ
“อวี้ถัง บิดาหึงแล้วจะเป็นไรไป” บิดาของไป๋อวี้ถังแสดงท่าทีเอาแต่ใจราวเด็กน้อยต่อหน้าบุตรชาย ทั้งยังตำหนิเขาว่าอกตัญญู
ไป๋อวี้ถังมองบิดาเช่นนั้นแล้วทั้งขำทั้งจนใจ ไม่รู้ว่าไปหึงหวงเรื่องใดขึ้นมา