เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 189 พระพุทธรูป อีกา
ส่วนชายชราที่ถูกจั่นเจาสกัดจุดก่อนหน้านี้ ตอนนี้ยืนอยู่ไม่ไกลจากคนผู้นั้นเช่นกัน และกำลังมองทั้งสองด้วยสายตาดุดัน
เพียงแต่สภาพของเขาดูประหลาดยิ่ง ไม่รู้ว่ามีคนคลายจุดให้แล้วหรือไม่
ลมกลางคืนพัดหวีดหวิวอยู่โดยรอบ ทำให้แสงเทียนที่เดิมก็ริบหรี่อยู่แล้ววูบไหวไปมา ส่งผลให้วัดเมฆาครามที่ชวนขนลุกอยู่แล้วดูประหลาดยิ่งขึ้น
ในตอนนั้นเอง ลูกธนูจำนวนมากก็พุ่งมาจากทั้งสี่ทิศ ไม่รู้ว่ามาจากที่ใด ต่างมุ่งตรงเข้าใส่จั่นเจากับหลงจิ้งเหยา
ทั้งสองชักกระบี่ออกมา แล้วทะยานตัวขึ้นจึงหลบพ้นลูกธนูเหล่านั้นได้อย่างหวุดหวิด
ขณะที่ทั้งสองกำลังจดจ่อกับการหลบลูกธนู ชายชราที่ดูประหลาดเมื่อครู่ก็ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ระหว่างจั่นเจากับหลงจิ้งเหยา
เขาฟาดฝ่ามือทั้งสองออกไป แสงเงินสองสายวาบขึ้น ก่อนพุ่งแทงเข้าที่แผ่นหลังของทั้งคู่ โชคดีที่ทั้งสองมีวิชาตัวเบาเป็นเลิศ จึงหมุนตัวกลางอากาศหลบได้ ทว่ากลับทิ้งรอยขีดลึกไว้บนลำต้นไม้ด้านหลัง
ทั้งสองพลิกข้อมือพร้อมกัน ใช้กระบี่ในมือปัดการโจมตีครั้งถัดไปของชายชรา