เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 187 สืบความวัดเมฆาคราม
ยามรับอาหารเช้า ท่านกงซุนหยิบภาพร่างปึกหนึ่งออกจากแขนเสื้อ วางลงบนโต๊ะ
“ภาพเหล่านี้ข้าวาดใบหน้าของผู้ตายจากกะโหลกที่พบเมื่อเช้ามืด พวกท่านนำไปใช้สืบหาตัวตนของผู้ตายได้”
“ท่านกงซุน คิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะวาดใบหน้าจากกะโหลกที่เหลือแต่กระดูกได้ด้วย” หลงจิ้งเหยามองเขาอย่างตกตะลึง
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพียงแต่อาจมีรายละเอียดเล็กน้อยที่ต่างจากใบหน้าของผู้ตาย แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการสืบหาตัวตนของพวกนาง”
ท่านกงซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อ้อ ผู้ตายเหล่านั้นน่าจะเป็นหญิงสาวอายุราว 16 ถึง 25 ปี”
จั่นเจาและคนอื่น ๆ กินขนมเสี่ยวม่ายไปพลาง หยิบภาพร่างขึ้นมาดูไปพลาง
ทุกคนพบว่าคนในภาพร่างไม่เพียงเป็นหญิงสาวเท่านั้น แต่ยังหน้าตาดีทีเดียว กระทั่งมีอยู่หนึ่งหรือสองคนที่งดงามมาก
หลงจิ้งเหยามองทุกคนพลางยิ้มตาหยี “พี่หวังเฉากับคนอื่น ๆ ลองนำภาพพวกนี้ไปให้บ้านเรือนแถวจวนเหอดูเถิด บางทีอาจพบเบาะแสใหม่ก็เป็นได้”