เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 186 พระพุทธรูปร่ำไห้เป็นสายเลือด
ขนมถั่วเขียวหอมละมุน กรอบร่วน พอกินแล้วก็รู้สึกหอมสดชื่น ช่วยขจัดความอึดอัดในใจที่มีอยู่เมื่อครู่จนหมดสิ้น ทำให้ทุกคนรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาก
ระหว่างสนทนากัน ไป๋อวี้ถังกับแม่นางหนิงหรูก็เดินเร็ว ๆ มาจากนอกป่า ถึงตรงหน้าทั้งสามคน
“พวกเจ้าเป็นอะไรหรือ?” ไป๋อวี้ถังมองทั้งสามคนที่พิงต้นไม้อยู่โดยไม่มีร่องรอยบาดเจ็บ จึงถามอย่างสงสัย
“ข้ากับหลงเอ๋อร์พบศีรษะคนแล้ว” จั่นเจาชี้ไปยังที่ไม่ไกล
“เร็วถึงเพียงนี้เชียว!” ไป๋อวี้ถังขมวดคิ้ว
“พี่สาวจ้าว ท่านบาดเจ็บ!” หนิงหรูร้องขึ้นด้วยความตกใจ
“ไม่เป็นไร พันแผลไว้แล้ว!” หลงจิ้งเหยามองหนิงหรู “น้องหนิงหรู ทางพวกเจ้าพบอะไรหรือไม่?”
“พี่สาวจ้าว ทางพวกเราไม่พบอะไรเลย กำลังจะกลับมาก็เห็นสัญญาณติดต่อบนฟ้าสว่างขึ้นเสียก่อน”
หลังพูดจบ พวกนางจึงสังเกตว่าจั่นเจากับไป๋อวี้ถังเข้าไปยังถ้ำที่พบศีรษะคน