เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 171 ช่วยชีวิต (1)
เขาพบว่าภายใต้สายตาเฉียบคมของตน หญิงสาวทั้งสามไม่มีท่าทีหลบเลี่ยง โดยเฉพาะในดวงตาใสกระจ่างคู่นั้น เขาอ่านพบเพียงความจริงใจ
“ได้ อาตมาจะเชื่อพวกเจ้าเป็นครั้งหนึ่ง!” พระอาจารย์เหลี่ยวฮุ่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงดัง
เลือดสีแดงสดเปรอะเปื้อนจีวรของพระอาจารย์เหลี่ยวฉาน รวมถึงผ้าปูที่นอนและเครื่องนอนจนแดงฉาน ดูแล้วแสบตายิ่งนัก
“อาจารย์!” หลวงจีนหนุ่มที่ชื่อเสวียนเจินร้องขึ้นกะทันหัน
“พอแล้ว! พวกเจ้าอย่าพูดกันอีก เสวียนเจินอยู่ต่อ ส่วนคนอื่นออกไปก่อน” พระอาจารย์เหลี่ยวฮุ่ยโบกมือให้ทุกคน
เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนก็ทำได้เพียงออกไปก่อน
หลงจิ้งเหยาไม่รอให้พระอาจารย์เหลี่ยวฮุ่ยอนุญาต รีบก้าวเข้าไปตรวจดูอย่างรวดเร็ว
“พระอาจารย์เหลี่ยวฮุ่ย รบกวนใช้สองมือกดปากแผลของพระอาจารย์เหลี่ยวฉานไว้” พูดพลางหลงจิ้งเหยาก็หยิบชุดฝังเข็มกับชุดด้ายเย็บแผลออกมาจากถุงคาดเอว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น พระอาจารย์เหลี่ยวฮุ่ยก็ไม่พูดมาก รีบยื่นมือไปกดแผลไว้แน่น