เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 170 เปิดเผยความจริง
ขณะนี้หลงจิ้งเหยาจดจ่ออยู่กับการรักษาอย่างเต็มที่ ไม่ได้หวั่นไหวเพราะเสียงร้องที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เมื่อเห็นเข็มเงินบนศีรษะของมู่กุ้ยอิง ทุกคนก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย
ในเวลานั้น หลงจิ้งเหยาถอนเข็มเงินออกทั้งหมดแล้วเก็บกลับเข้าไปในชุดฝังเข็ม
“แม่นางหลง การฝังเข็มเช่นนี้ต้องทำอีกกี่ครั้ง” มู่กุ้ยอิงรู้สึกเพียงว่าศีรษะของตนสบายขึ้นมาก
“รวมครั้งนี้แล้ว ต้องฝังเข็มทั้งหมด 5 ครั้ง” หลงจิ้งเหยาครุ่นคิด “อีกสักครู่ข้าจะจัดยาให้พี่หญิงมู่ หากท่านกินยาให้ตรงเวลา คิดว่าไม่นานก็จะฟื้นความทรงจำได้”
ทุกคนได้ยินข่าวนี้ก็ยินดีแทนมู่กุ้ยอิง โดยเฉพาะคนของตระกูลหยางที่อยู่ดูแลนางกับลูก ยิ่งเผยสีหน้ายินดีที่หาได้ยาก
หยางไผเฟิงถามว่า “ท่านหญิง ข้าอยากถามสักหน่อย หากแม่ทัพใหญ่ของข้ากินยาแล้ว ยังให้นมลูกเองได้หรือไม่”
หลงจิ้งเหยาส่ายหน้า “เกรงว่าจะไม่ได้”
“เช่นนั้นเดี๋ยวข้าไปหานมาจากข้างนอกมาสักคน” หยางไผเฟิงพึมพำอยู่ข้าง ๆ