เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 148 สำแดงฝีมือ
จั่นเจาพยักหน้า ให้หม่าฮั่นนำคนไปล้อมสำนักคุ้มภัยชิงเหอไว้ในที่ลับชั่วคราว ส่วนตนก็ใช้วิชาตัวเบาอีกครั้ง กระโดดพุ่งไปทางตะวันตกไล่ตาม
ผ่านไปหนึ่งก้านธูป จั่นเจาก็ตามมาถึงชานเมือง
ยามนี้เขามองเห็นเงาร่างของแม่นางเหมยแล้ว เบื้องหน้านางไม่ไกลมีคนผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ อยู่ห่างจากนางเพียงห้าก้าว
ผู้สวมเสื้อคลุมผู้นั้นรูปร่างไม่สูงใหญ่ ดูบอบบางอยู่บ้าง
ท้ายที่สุดทั้งสามก็มาหยุดอยู่ในป่าทึบแห่งหนึ่งนอกเมืองทางตะวันตก
หลังจากเงียบงันอยู่ครู่ใหญ่ คนผู้นั้นก็หันกลับมา เอ่ยขึ้นก่อนว่า “พวกเจ้าตามกันมานานแล้ว ออกมาเถอะ!”
สิ้นเสียงนั้น เหล่านกที่กำลังพักอยู่บนต้นไม้ก็แตกตื่นบินขึ้น ร่อนวนอยู่กลางอากาศ
ใจจั่นเจากระตุกวูบ คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้มีวรยุทธ์สูงส่งถึงเพียงนี้ ทั้งรู้ตัวตั้งนานแล้วว่าพวกเขาตามมา แต่เขากับแม่นางเหมยกลับไม่ทันสังเกต นี่มิใช่จงใจหยอกล้อพวกเขาเล่นหรอกหรือ
เมื่อเห็นเช่นนั้น แม่นางเหมยกับจั่นเจาก็ไม่หลบซ่อนอีก ทั้งสองพุ่งวูบไปยืนห่างจากผู้สวมเสื้อคลุมเพียงก้าวเดียว