เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 149 ศึกบนต้นไม้
ใบหน้าจั่นเจาไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาดึงกระบี่จวี้เชวี่ยออกมาอย่างมั่นคง รับดาบที่ฟันเข้ามาไว้ตามแนวขวาง ขณะเดียวกันเท้าทั้งสองก็ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว บนพื้นปรากฏรอยรองเท้าครูดอย่างชัดเจน
“คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรับดาบของข้าได้ง่ายดายเพียงนี้” ชายผู้นั้นหัวเราะเย็น
จั่นเจามองอีกฝ่ายพลางยิ้มเย็น แต่ในใจกลับฮึกเหิมด้วยจิตต่อสู้รุนแรง
ไม่นาน เงาร่างสีน้ำเงินกับสีดำก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศพร้อมกัน ทั้งคู่เข้าปะทะกัน ดาบกับกระบี่กระทบกันเกิดเสียงโลหะดังสนั่น
แสงคมกระบี่แต่ละสายแผ่จิตสังหารออกมา กวาดไปทั่วทุกทิศ
ปราณกระบี่และปราณดาบที่พุ่งผ่านทำให้พื้นดินสงบนิ่งฟุ้งกระจายดุจทราย ราวกับมีแต่แสงดาบและเงากระบี่อยู่ทั่วทุกแห่ง
ไม่นานทั้งสองก็แตะปลายเท้าลอยขึ้นไปบนกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ใกล้ ๆ
ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ตั้งตระหง่านดุจยักษ์ เขียวชอุ่ม สูงใหญ่ ดูน่าเกรงขามยิ่ง
กิ่งไม้ใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองไหวเอนเบา ๆ ส่งเสียง “ซ่า ซ่า”