เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 542: ตราบใดที่ประชาชนได้รับการปกป้อง เมืองจื่อก็ยังมีชีวิตอยู่
เมืองจื่อ
ยามบ่าย ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยไปทางตะวันตก แสงสีเหลืองสลัวสะท้อนหมอกพิษมรกตที่ปกคลุมท้องฟ้าจนดูคล้ายเปลี่ยนเป็นสีเหลืองไปด้วย
“เหลืออีกเท่าไร?” อีฟูเก๋อถาม
จีซือรายงานว่า “อุปกรณ์ชุดสุดท้ายเพิ่งถอดออกเสร็จ กำลังเตรียมขนขึ้นรถเพื่อออกจากเมืองครับ”
อีฟูเก๋อขมวดคิ้ว “ไม่ทันแล้ว”
เหลือเวลาไม่ถึงสิบนาทีก่อนถึงเวลาที่ไป่ลี่ ผู้มีพลัง【ญาณหยั่งรู้】ทำนายเอาไว้
สิบนาทีไม่เพียงพอให้กองกำลังอพยพระลอกสุดท้ายของเมืองจื่อเดินทางไปถึงภัตตาคารจงหัว
ประชาชนทั้งหมดเป็นกลุ่มแรกที่อพยพ ก่อนบ่ายสามโมง ทุกคนต่างหอบสัมภาระและเดินทางเข้าสู่เขตของภัตตาคารจงหัวภายใต้การคุ้มกันของเจ้าหน้าที่ทางการเรียบร้อยแล้ว
จากนั้นจึงเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกของทางการ