บทที่ 543: ไม่มีใครร้องขอความช่วยเหลือ

บทที่ 543: ไม่มีใครร้องขอความช่วยเหลือ

หน้าฐานการบินเมืองจวินซู

พื้นดินและกำแพงถูกทำลายจนแทบไม่เหลือสภาพเดิม มองไม่ออกแล้วว่าเคยมีสีอะไร

ผิวถนนยางมะตอยสีเทาถูกทับถมด้วยรอยไหม้จากพลังงานระเบิดและคราบเลือดสีแดงคล้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

【พลังมหาศาล】คุกเข่าอยู่กลางซากปรักหักพัง เศษกระสุนระเบิดสีดำหลายชิ้นฝังอยู่ในแขนทั้งสองข้าง ตั้งแต่ข้อศอกลงไปไม่มีผิวหนังส่วนใดอยู่ในสภาพดีอีกแล้ว

มีทั้งแผลพุพอง รอยไหม้ กล้ามเนื้อฉีกขาด และพังผืดที่เผยออกมา

“ฮ่า…”

เธอใช้มือที่แหลกเละจนแทบไม่เป็นรูปพยุงตัว ฝืนลุกขึ้นยืน

บาดแผลที่ขาสาหัสยิ่งกว่า รอยฉีกยาวจากต้นขาลงไปถึงกึ่งกลางน่อง เลือดไหลออกมาไม่หยุด แต่เธอเจ็บจนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอีกแล้ว