กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 96: แข่งกับเวลา
“ปัง—”
ม่านคุ้มกันรอบตัวหลัวเซี่ยงไหวแตกกระจายแทบจะทันทีที่เถาวัลย์หนาเท่าต้นแขนฟาดโดน
โจวเสวี่ยเป็นคนแรกที่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เธออยู่ห่างจากหลัวเซี่ยงไหวมาก ทั้งยังถูกเถาวัลย์รอบด้านขวางไว้
“เหล่าหลัว!”
ฮั่วเอ่อร์ทำได้เพียงหันกลับมาเหวี่ยงคมน้ำแข็งออกไปสายหนึ่ง
เสวี่ยไหลเห็นดังนั้นก็ยื่นมือไปทางหลัวเซี่ยงไหว กิ่งไม้ที่งอกยื่นจากร่างเธอพันรัดเถาวัลย์เส้นหนาผิดปกตินั้นไว้ ชะลอไม่ให้เขาถูกลากออกไปเร็วกว่าเดิม
สมาชิกกลุ่ม ‘ดาวทมิฬ’ ต่างตอบสนองได้รวดเร็ว ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เฉียบคมขึ้น
น่าเสียดายที่คมน้ำแข็งปักเข้าไปในเถาวัลย์แล้วกลับไม่ส่งผลต่อมันเลย มันยังคงพันหลัวเซี่ยงไหวลากออกไป