บทที่ 95: ปลายเชือกอีกด้านไม่มีใครอยู่

บทที่ 95: ปลายเชือกอีกด้านไม่มีใครอยู่

กำแพงใต้

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง สมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่หมอบเฝ้าอยู่บนกำแพงต่างจ้องมองออกไปนอกกำแพงด้วยความตึงเครียด

เวลาผ่านไปนานมากแล้วนับตั้งแต่ผู้บัญชาการลงไปด้านล่าง

เสียงร้องของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากเบื้องล่าง

มองอะไรไม่เห็นเลย

ไม่มีใครรู้ว่าสถานการณ์การต่อสู้เป็นอย่างไร

มีเพียงเชือกที่สั่นไหวเบาๆ อยู่ตลอดเวลาเท่านั้น ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าคนที่อยู่อีกด้านหนึ่งของเชือกยังคงเคลื่อนไหวอยู่

“ผู้บัญชาการส่งสัญญาณแล้ว!”

สมาชิกที่เฝ้าอยู่ด้านข้างเห็นเชือกขยับตามจังหวะที่กำหนดไว้หลายครั้ง จึงรีบรายงานทันที