กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กว่าเสี่ยวลู่จื่อจะกลับมาพร้อมของที่สวี่จือโย่วต้องการ สวี่จือโย่วก็ตรวจขาของเจียงวั่งเสร็จแล้ว
อาการหนักกว่าที่นางคิดไว้เสียอีก
กระดูกหัวเข่าแทบแตกละเอียดจนหมด แม้แต่เส้นประสาทที่ขาก็ถูกทำลายจนสิ้นเชิง
บาดแผลเช่นนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในยุคโบราณหรือยุคปัจจุบัน ก็แทบจะเป็นสิ่งที่รักษาให้หายได้ยาก
ยังดีที่กระดูกหัวเข่าของเขาไม่ได้แตกจนย่อยยับทั้งหมด และไม่จำเป็นต้องลงมีดผ่าตัดเอาเศษกระดูกที่ผิดตำแหน่งออก
แต่ตอนนี้มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
“เอ้อร์หลาง ขาของท่านอาการค่อนข้างหนัก”
เจียงวั่งพยักหน้าเบา ๆ ดวงตาทั้งสองข้างจับจ้องอยู่ที่นางตลอดเวลา
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทราบดี”