ตอนที่ 311 แม่ทัพพิการ×องค์หญิงขี้โรคแสนน่ารัก

“คุณชาย! คุณชาย! แม่นางซุ่ยเอ๋อร์มาแล้ว!”

ยังไม่ทันถึงตัว เสียงของอาหมิงก็ดังมาก่อนแล้ว

เจียงวั่งดีใจขึ้นมา ยังไม่ทันรอให้อาหมิงกับซุ่ยเอ๋อร์เดินเข้ามา เขาก็เข็นเก้าอี้ล้อออกไปต้อนรับเสียก่อน

“บ่าวคารวะท่านอ๋องเจ้าค่ะ”

ทั้งสามคนพบกันกลางทาง เมื่อเจียงวั่งเห็นซุ่ยเอ๋อร์ สิ่งแรกที่เขาทำคือมองไปด้านหลังของนาง

ไม่เห็นร่างที่อยากเห็น ดวงตาที่สว่างสดใสก็หมองลงในทันใด

รอยยิ้มที่ประทับอยู่ที่มุมปากก็หายวับไปในทันใดเช่นกัน

“อือ” เขาเก็บสายตากลับอย่างเฉยเมย

ซุ่ยเอ๋อร์ก้มหน้าอยู่ตลอด พอลุกขึ้นยืนแล้วก็ก้มหน้ากล่าวกับเจียงวั่งว่า “ท่านอ๋อง องค์หญิงของบ่าววันนี้ร่างกายไม่สบาย ออกจากวังไม่ได้ จึงสั่งให้บ่าวมารับท่านเข้าวังเจ้าค่ะ”