ตอนที่ 173 ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องเสียสละ

เมื่อมองดูเจ้าหน้าบึ้งกับเจ้าไร้สมอง สวี่จือโย่วก็หัวเราะจนปวดท้องไปหมด

เธอทอดตัวนอนขวางอยู่บนร่างของแม่เสือ หัวเราะจนตัวสั่นไปทั้งร่าง พลอยพาให้แม่เสือทั้งตัวพลอยสั่นตามไปด้วย

แม่เสือกลอกตาบน แล้วก็ทิ้งตัวล้มลงนอนแผ่ไปทั้งอย่างนั้นเลย

สวี่จือโย่วหัวเราะจนพอใจ เล่นกับเจ้าหน้าบึ้งและเจ้าไร้สมองอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วออกไป

เจ้าใหญ่กับเจ้ารองบนเตียงไม่รู้เลยสักนิดว่าแม่หายตัวไปกลางคัน เด็กทั้งสองคนหลังจากหลับไปแล้ว ก็กลิ้งมากอดกันกลมโดยไม่รู้ตัว

ผ้าห่มถูกถีบไปกองไว้ข้าง ๆ ตั้งนานแล้ว ผืนผ้าที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ปิดได้เพียงแค่ก้นน้อย ๆ ของซ่วยซ่วยอย่างหมิ่นเหม่

สวี่จือโย่วดึงผ้าห่มมาคลุมให้พวกเจ้าตัวเล็กใหม่อีกครั้ง ถึงได้ล้มตัวลงนอนข้าง ๆ พวกเขา