ตอนที่ 174 เจียงวั่งถูกยิง

แสงจันทร์สว่างมาก จนเห็นความมืดคล้ำบริเวณเอวและท้องของเจียงวั่งได้ชัดเจน

น้ำทะเลซัดร่างกายสองคนไม่หยุด และยังซัดเลือดสดที่ไหลลงมาไม่ขาดสายด้วย

เจี่ยงเหลียนโจวรีบยกชายเสื้อเจียงวั่งขึ้นอย่างร้อนใจ พอเห็นรูแผลเลือดโชกที่ท้องซ้ายของเขา ดวงตาก็แดงก่ำ

“เป็นไปได้ยังไง! ถูกยิงตอนไหน ตั้งแต่เมื่อ…”

เจี่ยงเหลียนโจวนึกขึ้นได้ทันที ตอนเพิ่งหนีออกจากฐานที่มั่น เจียงวั่งกระโจนมาทับเขา ร่างกายแข็งเกร็งไปชั่วขณะ

หรือว่า เป็นตอนนั้น…

เจี่ยงเหลียนโจวตาแดง ตบหน้าตัวเองเต็มแรงด้วยความโกรธ

ทั้งหมดเป็นเพราะเขา ถ้าเขาระวังตัวมากกว่านี้ตอนนั้น ผู้การกรมก็คงไม่ถูกยิง