กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซุนกุ้ยเซียงตาค้าง ตอนพูดริมฝีปากยังสั่นเล็กน้อย
“สหายสวี่ สหายสวี่ ที่เธอบอกว่ากิน ก็ กินแบบนี้เลยเหรอ”
“ใช่แล้ว อร่อยมาก”
เห็นซุนกุ้ยเซียงกลัวอยู่บ้าง สวี่จือโย่วจึงหดมือกลับ แล้วพลอยยัดมันเข้าปากเจียงวั่งที่ก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ข้าง ๆ อย่างว่าง่าย
เจียงวั่งเคี้ยวอย่างใจเย็น ภายใต้สายตาตกใจของซุนกุ้ยเซียง เขาพยักหน้าอย่างจริงจัง “เนื้อก็ไม่มากจริง ๆ หอมกว่าพวกแมลงที่ผมเคยกินก่อนหน้านี้”
“ใช่ไหม ฉันเคยอ่านในหนังสือมาก่อน บอกว่าคุณค่าทางอาหารยังสูงด้วย”
พูดพลาง สวี่จือโย่วก็เด็ดมาอีกตัวกินเอง
ซุนกุ้ยเซียงกลืนน้ำลาย รู้สึกเลื่อมใสคู่สามีภรรยาตรงหน้าอย่างยิ่ง