ตอนที่ 121 อายอย่างบอกไม่ถูก

รถแล่นตรงมาถึงหน้าประตู เจียงวั่งลงจากรถเป็นคนแรก รับเด็กสองคนแล้วพากลับบ้านก่อน

เจี่ยงเหลียนโจวก็ลงจากรถมาช่วยขนของ

สวี่จือโย่วลงจากรถเป็นคนสุดท้าย พอเดินเข้าลานบ้าน ฮุยไท่หลางที่ไม่ได้เจอกันสามวันก็กระโจนเข้ามาอย่างตื่นเต้น

มันพุ่งมาหยุดตรงหน้าเธอเบรกกะทันหัน แล้วเอาหัวโต ๆ ถูไปถูมาอยู่ข้างขาเธอไม่หยุด

หางที่เคยตกก็ชูขึ้น ส่ายเป็นวงเล็ก ๆ เหมือนหมา

เห็นมันกระตือรือร้นขนาดนี้ สวี่จือโย่วจึงจำใจลูบหัวมันสองที

ความมันเหนอะที่คิดไว้ว่าจะมีเพราะไม่ได้อาบน้ำนานไม่ปรากฏเลย ตรงกันข้าม สัมผัสกลับลื่นมาก

สวี่จือโย่วเลิกคิ้ว รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“พวกคุณยังอาบน้ำให้ฮุยไท่หลางด้วย”