กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งสองมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง สวี่จือโย่วเป็นคนเปิดปากก่อน
“ระดับฝีมือของเราสองคน ไม่ต้องไปทำให้เสียของดีกว่าไหม พรุ่งนี้กลับไปแล้วให้ผู้บัญชาการกองพลฉินช่วยตั้งให้ ยังไงนายก็ต้องเลี้ยงดูท่านยามแก่เฒ่าอยู่แล้วไม่ใช่หรือ”
เจียงวั่งไม่มีความเห็น “ความคิดนี้ใช้ได้ งั้นก็ทำตามนี้”
พอเห็นตรงกันแล้ว สองคนก็เลิกดิ้นรนกันจริง ๆ
ส่วนลูกแฝดชายคู่นี้ ก็เรียกเจ้าใหญ่เจ้ารองไปก่อน
พอฟ้าเริ่มมืด ลูกแฝดที่นอนอิ่มแล้วก็หิวขึ้นมา
เจียงวั่งปิดผ้าม่านลง พอสวี่จือโย่วให้นมจนอิ่มหมดแล้ว ก็ยังไม่เปิดออก
“ถ้าเหนื่อยก็นอนก่อนเถอะ เด็กเดี๋ยวผมเฝ้าเอง”