ตอนที่ 122 วางใจให้ฉันจัดการ

“รสชาติเป็นยังไงบ้าง”

สวี่จือโย่วเท้าคาง มองเจียงวั่งที่ขมวดคิ้วแน่นด้วยรอยยิ้ม

เจียงวั่งเม้มปาก ช่วยดึงเสื้อผ้าให้สวี่จือโย่วอย่างเรียบร้อยพลางพูดอย่างจริงจัง “ไม่อร่อยเลยสักนิดครับ”

สวี่จือโย่วคลายหัวคิ้วลงแล้วหัวเราะเบา ๆ

“ของฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว แล้วของนายจะทำยังไงล่ะ”

พูดจบ สายตาก็กวาดมองต่ำลงไปสามนิ้วใต้ร่มผ้าของเจียงวั่งอย่างมีความหมาย

เจียงวั่งหนีบขาเข้าหากันเงียบ ๆ ลุกขึ้นคิดจะไปอาบน้ำร้อน

สวี่จือโย่วดูเจตนาของเขาออกจึงคว้าตัวเขาหมับ

“นี่ จะไปไหนน่ะ ถึงจะทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้ แต่ฉันใช้มือช่วยได้นะ”

“……ไม่ได้ครับ ตอนนี้คุณเหนื่อยไม่ได้ ผมไปราดน้ำเย็นก็พอ”