กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 ท่านหมอเว่ยสู่นครซ่างจิง
เมื่อเดินเข้าไปในโรงหมอ ข้างในมีคนอยู่ไม่น้อย ล้วนเป็นชาวบ้านธรรมดา ทุกคนสงบเสงี่ยม
โรงหมอแบ่งเป็นสองฝั่ง เมื่อเข้าประตูมาก็เป็นโถงกลางกับตู้ยา มีเด็กฝึกงานอยู่เพียงคนเดียว กำลังรับใบสั่งยาจากคนอื่นไปจัดยา
ทางซ้ายมีประตูไม้ฉลุลายกั้นเป็นพื้นที่แยกไว้ ภายในมีชายชราผมแซมนั่งอยู่คนหนึ่ง ทว่าบุคลิกสง่างามไม่ธรรมดา
คาดว่าคงเป็นหมอเทวะเว่ยผู้นั้น
คนสนิทขององค์รัชทายาทยืนอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดก็เรียกความสนใจจากเสี่ยวถังได้ เขานึกว่าอีกฝ่ายไม่เคยมา จึงไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
เสี่ยวถังเห็นชาวบ้านที่ทำอะไรไม่ถูกเช่นนี้อยู่บ่อย ๆ จึงยื่นยาไปพลาง ทักทายไปพลาง “เจ้าไปต่อแถวทางนั้นก่อน ถึงคิวแล้วค่อยเข้าไป”