เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263 หมอเทวะเว่ย
“เจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลยว่าอายุเท่าไร” นับตั้งแต่รู้เรื่องโลกบำเพ็ญเพียร เหลียงวั่งซูก็รู้แล้วว่าผู้บำเพ็ญเต๋าไม่อาจดูอายุจากรูปลักษณ์ภายนอกได้
แม้นางไม่รู้ว่าเว่ยหยวนเก่งกาจเพียงใด แต่นางกลับสงสัยเรื่องอายุของเขามากกว่า
เว่ยหยวนเปลี่ยนเรื่องไม่ได้ จึงตอบคลุมเครือว่า “ร้อยกว่าปีกระมัง”
ที่จริงเขาอายุหนึ่งร้อยหกสิบแปดปี ตอนพบเหลียงวั่งซูครั้งแรกในแดนลับเทียนฉีเมื่อครั้งนั้น เขาอายุน้อยกว่านางเพียงสิบสองปีเท่านั้น
“ร้อยกว่าปี เช่นนั้นเจ้าก็……”
“ไม่ใช่! ผู้บำเพ็ญเพียรจะนับอายุแบบนั้นไม่ได้ ปิดด่านบำเพ็ญครั้งหนึ่งก็ผ่านไปหลายปีแล้ว” เว่ยหยวนรีบตัดบท เพราะกลัวเหลียงวั่งซูจะพูดอะไรที่ทำให้เขาปวดใจ
“อ้อ……” เหลียงวั่งซูลากเสียงยาว
เว่ยหยวนทนไม่ไหว ลุกขึ้นยืนแล้วบอกนางว่า “ข้าไปแล้ว”