กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 ต้อนรับ
เพียงแต่...
“ท่านหมอเว่ย เสือสองตัวนี้ของท่านเดินตามมาด้วย ม้าถึงกับไม่กล้าขยับแล้ว” คนสนิทเอ่ยอย่างจนปัญญา
เว่ยหยวนเองก็สังเกตเห็นแล้ว สัตว์อสูรแข็งแกร่งกว่าสัตว์ป่าทั่วไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์อสูรขั้นแก่นทองคำ
ทั้งม้าที่อีกฝ่ายขี่และม้าที่ลากรถม้าต่างกำลังสั่นเทา ดูท่าจะเดินต่อไม่ไหวแล้ว
แต่เขามีประสบการณ์แล้ว ก่อนหน้านี้ตอนเว่ยหยวนเดินทางกลับหนานหยางพร้อมคนจากจวนตระกูลเหลียง ก็เคยจัดการเรื่องนี้มาแล้ว
“เสี่ยวฮั่ว เจ้าอยู่ห่างจากรถม้าอีกหน่อย” แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่ลับหลังกลับส่งกระแสเสียงให้พวกมันเก็บแรงกดข่มให้มิดชิด พยัคฆ์เพลิงจนใจ ได้แต่ทำตาม
ในสายตาของคนสนิท หลังจากท่านหมอเว่ยจัดการแล้ว ม้าก็สงบลงมากจริง ๆ