เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 คล้ายเคยพบพาน
เหลียงวั่งซูอดทนมาโดยตลอด รอจนกระทั่งเหลียงตงเหยียนไม่ยุ่งมากเหมือนทุกวันแล้วจึงหาโอกาสเอ่ยปากขอฝึกยุทธ์
เวลานี้ผ่านมาหนึ่งปีแล้วนับจากวันที่พวกเขากลับนครซ่างจิง
ทว่าเมื่อกลับถึงนครซ่างจิง บรรยากาศกลับต่างจากตอนอยู่หนานหยาง นครซ่างจิงไม่เห็นด้วยกับการที่สตรีฝึกยุทธ์
ฮูหยินเหลียงเคยพูดกับเหลียงตงเหยียนด้วยว่า หากอยากอบรมเหลียงวั่งซูให้มีนิสัยสอดคล้องกับความงามของสตรีตามค่านิยมในยุคนี้ นางต้องมีกิริยาของกุลสตรีตระกูลสูง ห้ามเชิญท่านอาจารย์สอนยุทธ์มาอีก
เหลียงตงเหยียนตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากระหว่างมารดากับน้องสาว ตามเหตุผลแล้ว เมื่อเขารับกระบี่ของน้องสาวมาและให้สัญญาว่าจะยอมให้นางเรียนยุทธ์ เขาก็ควรช่วยนาง แต่คำสั่งของมารดาก็ใช่ว่าเขาจะขัดขืนออกหน้าได้