กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 หนทางเบื้องหน้า
ในทวีปตะวันออกมีโม่เซิ่งทง หากพวกเขายังอยู่ที่นี่ก็ทำได้เพียงหลบซ่อน เช่นเดียวกับเว่ยหยวนที่สวมเสื้อคลุมปิดบังตัวไม่ยอมห่างเมื่ออยู่นอกบ้าน สู้จากไปเสียยังดีกว่า
บางทีเมื่อแข็งแกร่งขึ้นแล้วอาจกลับมา แต่ต้องรอถึงเมื่อใดกันเล่า?
โลกบำเพ็ญเพียรนั้นกว้างใหญ่ หากพวกเขาออกจากทวีปตะวันออกเพื่อหลบหนีการไล่ล่าจริง ๆ เว่ยหยวนกับเหลียงวั่งซูจะตามหาพวกเขาพบได้อย่างไร
“ผู้อาวุโสไม่ต้องกังวล พวกเขาต้องยังอยู่แน่ สักวันพวกเราจะได้พบกัน” ที่จริงเว่ยหยวนยังรู้สึกโชคดีที่ตนอยู่ต่อ
มิฉะนั้น หลังจากเร่ร่อนมาสิบกว่าปี เขาคงไม่มีทางโชคดีได้พบเฒ่าพายเรือและได้รับคำชี้แนะ
ทันใดนั้นเว่ยหยวนก็ขมวดคิ้ว เหลียงวั่งซูเห็นเข้าจึงถามว่า “เป็นอะไรไป?”