กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 ครบร้อยปีแล้ว
หลังเว่ยหยวนกลับมา นางก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน
นางยังไม่ได้เริ่มสลายตบะ เพียงรอให้เว่ยหยวนกลับมาเพื่อบอกเขาก่อนแล้วค่อยเริ่มก็ยังไม่สาย
เมื่อทราบการตัดสินใจของนาง เว่ยหยวนก็ไม่ได้คัดค้าน
ตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่าเคล็ดจิตของเหลียงวั่งซูมีจุดอ่อนใหญ่หลวงเพียงนี้ ไม่น่าแปลกใจที่ในตอนนั้นทันทีที่นางข้ามด่านเคราะห์เสร็จ บิดาของนางก็รีบร้อนพาตัวนางไป
“มีสิ่งใดที่ข้าต้องทำให้นางหรือไม่?” เว่ยหยวนถาม
เหลียงวั่งซูส่ายหน้า “ไม่จำเป็น พูดตามตรง เคล็ดจิตที่ผู้อาวุโสชุดเหลืองมอบให้ดีกว่าบทก่อนของข้ามาก อย่างไรก็เป็นของแดนวิญญาณ”
เมื่อบำเพ็ญตนด้วยเคล็ดจิตบทนี้ ตราบใดที่ดวงจิตวิญญาณไม่ดับสูญ ผู้บำเพ็ญเพียรก็แทบจะไม่ตาย เพียงเข้าสู่วัฏสงสารเท่านั้น