กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 ต้นไม้เฒ่าต้นหนึ่ง
สำหรับเว่ยหยวนแล้ว แม้สิ่งตอบแทนนี้จะไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาปรารถนา 100 ปีเพียงเท่านี้กลับต่ำกว่าราคาที่เขาคาดไว้ในใจมาก
เขาจึงตอบรับโดยไม่ลังเล “ผู้น้อยตกลง”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ท่านผู้เฒ่าก็นึกขึ้นมาได้กะทันหัน ราวกับยังมีหนทางหนึ่งอยู่” เฒ่าพายเรือทำราวกับเพิ่งนึกออก พลางกล่าวกับเว่ยหยวนด้วยสีหน้าครุ่นคิด
เว่ยหยวนทำได้เพียงแสร้งยินดี “จริงหรือ? ผู้น้อยขอท่านผู้เฒ่าชี้แนะ”
เฒ่าพายเรือชี้ไปทางปลายน้ำของทะเลทุกข์ “ล่องจากที่นี่ไปอีก 1,000 ลี้ จะมีธารน้ำสายหนึ่ง เจ้าพายเรือไม้ไปที่นั่น แล้วลงไปในธารน้ำ จะพบต้นไม้เฒ่าต้นหนึ่งขึ้นอยู่ที่นั่น เจ้านำดวงจิตต้นกำเนิดของเด็กสาวผู้นั้นวางไว้บนกิ่งของต้นไม้เฒ่า ก็ใช้ได้แล้ว”