เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 การชี้นำ
“เจ้าหมายความว่า คนเรือข้ามฟากผู้นี้ก็เป็น...ศิษย์ของสำนักเพียวเหมี่ยวหรือ?” เมื่อได้สติ ชายหนุ่มก็รีบเปลี่ยนคำพูด พร้อมเหลือบมองผิวน้ำอย่างระมัดระวัง
เขากลัวว่าคำที่เกือบหลุดปากไปเมื่อครู่นี้จะชักนำคนเรือผู้มีพลังน่าหวาดหวั่นให้กลับมาอีก
“ช่างเถิด อย่าคาดเดาไปเอง” ชายหนุ่มส่ายหน้า
กำลังของคนเรือผู้นี้สูงส่งถึงเพียงนี้ ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำสี่คนรวมกันยังอยู่ในมือเขาไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่า
ชายหนุ่มผู้นี้ไม่รู้ว่าสาเหตุที่คนทั้งสี่พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วนั้น ไม่ใช่เพราะเว่ยหยวนแข็งแกร่งถึงเพียงใด แต่เป็นเพราะไม้พายในมือเขา
ในสายตาของอีกฝ่าย นอกจากคนเรือแล้ว แม่น้ำสายนี้ยิ่งประหลาดเข้าไปใหญ่ ตราบใดที่คนเรืออยู่บนแม่น้ำ เว้นแต่เขาจะยินยอม มิฉะนั้นคงไม่มีใครเข้าใกล้ได้
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าไปสร้างศัตรูเช่นนั้นเลย
พวกเขาไม่มีหลักฐานด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นคนของสำนักเพียวเหมี่ยว หากไม่ใช่เล่า?