กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 ข่าวคราว
หลังฟื้นฟูได้ครึ่งหนึ่ง สิ่งของวิเศษทั่วไปก็แทบไม่มีผลต่อดวงจิตต้นกำเนิดของนางแล้ว
เฒ่าพายเรือผู้นั้นคือความหวังสูงสุดของเขาในตอนนี้ เขาสัมผัสได้ว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายสงบนิ่งมาโดยตลอด มีเพียงความกระจ่างที่เกิดจากการมองทุกสิ่งทะลุปรุโปร่ง
เว่ยหยวนมองอีกฝ่ายไม่ทะลุ เขาเพียงหวังให้เหลียงวั่งซูกลับคืนสู่โลกได้อีกครั้ง
คิดถึงตรงนี้ เขาก็ลูบไม้หล่อเลี้ยงเทพจิตอย่างระมัดระวังสองครั้ง จัดเส้นไหมที่ห้อยลงมาให้เรียบร้อย แล้วค่อย ๆ แขวนมันไว้บนกิ่งไม้
ไม้หล่อเลี้ยงเทพจิตแกว่งไกวเบา ๆ อยู่บนกิ่ง ดูแล้วไม่มีปฏิกิริยาใด ทว่าเมื่อเฒ่าพายเรือให้เขาอยู่ในทะเลทุกข์หนึ่งร้อยปี เว่ยหยวนก็รู้ว่าเร่งร้อนไม่ได้