กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 ข่าวคราวจากศิษย์ร่วมสำนัก
ผิวน้ำสงบนิ่ง ยังคงไหลเอื่อยไปเบื้องหน้า
เมื่อเห็นทุกสิ่งเกิดขึ้น เว่ยหยวนก็มิได้เอ่ยเตือนล่วงหน้า
ครั้นเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าห้าคนที่เหลืออยู่บนฝั่งหรือสี่คนบนเรือล้วนเงียบกริบราวจักจั่นในเหมันต์ ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย ทั้งสี่บนเรือยังฝืนเบียดตัวออกห่างเว่ยหยวนไปอีกขั้นกึ่งก้าว ทั้งที่เรือก็แคบจนแทบไม่มีที่อยู่แล้ว
“เรือไม้บรรทุกไม่ไหวแล้ว พวกเจ้ารอก่อนเถิด” เว่ยหยวนกล่าวเสียงเรียบ ราวกับมองไม่เห็นว่าคนสองกลุ่มนี้กำลังไล่ล่าและถูกไล่ล่ากันอยู่ เพียงเห็นพวกเขาเป็นคนธรรมดาที่ต้องการข้ามแม่น้ำเท่านั้น