กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 186 หอถ่ายทอดวิชาเก้าสวรรค์
ดวงดาวตกลงบนมือของสตรีอาภรณ์โลหิต แล้วแปรเปลี่ยนเป็นแผ่นหยกบันทึกโบราณเรียบง่ายชิ้นหนึ่ง นางยื่นมันให้เว่ยหยวน
เว่ยหยวนรับมา แล้วกวาดมองโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจพลันชะงัก
“เคล็ดวิชาหุนหยวนเทียนสิง”!
เคล็ดจิตที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด กลับได้มาอย่างง่ายดายและไม่คาดคิดเช่นนี้
“เจ้าอยู่ที่นี่ ห้ามออกจากหอถ่ายทอดวิชาเก้าสวรรค์ก่อนจะทะลวงขั้นแก่นทองคำ ศิษย์พี่หญิงจะเฝ้าดูเจ้าอยู่ที่นี่!” สตรีอาภรณ์โลหิตกล่าว คล้ายไม่พอใจท่าทีในการบำเพ็ญตนของศิษย์น้องชายเป็นอย่างยิ่ง
ขั้นแก่นทองคำหรือ? เว่ยหยวนรู้ว่านี่เป็นไปไม่ได้ พวกเขาอยู่บนทวีปที่สาบสูญได้เพียงหนึ่งวันหนึ่งคืน ตอนนี้เวลาผ่านไปได้ไม่ถึงครึ่งแล้ว