กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 185 จำคนผิด
*
สถานที่ไร้นามแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากหอคลังสมบัติหลายร้อยลี้
เมื่อเว่ยหยวนไม่ตอบอยู่นาน สตรีอาภรณ์โลหิตก็เอ่ยอย่างเศร้าใจและไม่เข้าใจว่า “ศิษย์น้องชายเวิ่นเฉิน เจ้าไม่ได้ช่วยข้าตามหาเขาหรือ?”
เว่ยหยวนรู้ว่าถ่วงเวลาอีกไม่ได้แล้ว เขาต้องตัดสินใจทันที
เขาจะเลือกปลอมเป็น “ศิษย์น้องชายเวิ่นเฉิน” หรือเปิดโปงการจำคนผิดของสตรีอาภรณ์โลหิตยามที่สติไม่แจ่มชัด แล้วบอกนางว่าตนมิใช่ศิษย์น้องชายของนาง
แต่เมื่อนึกถึงบิดาของอิ้งว่านฮวาที่ตายอย่างน่าสลดใจ หากเขาเปิดเผยตัวตนและทำลายห้วงโกลาหลในจิตของนางจนปลุกจิตสังหารขึ้นมา ตนก็มีโอกาสสูงยิ่งที่จะถูกนางเข้าใจว่าเป็น “ผู้บุกรุก”
ดังนั้นเว่ยหยวนจึงตัดสินใจรับฐานะศิษย์น้องชายของอีกฝ่ายไว้