กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 187 ต้นชาสองต้น
จะนำออกไปได้มากเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะอ่านได้มากแค่ไหนต่อจากนี้
ไม่จำเป็นต้องทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ เพียงถ่ายทอดเนื้อหาในแผ่นหยกบันทึกเข้าไปในสมองก็พอ
แต่การทำเช่นนี้มากเกินไปย่อมสิ้นเปลืองพลังจิตของผู้บำเพ็ญเพียรอย่างยิ่ง ยิ่งวิชาอาคมขั้นสูงเท่าไร ก็ยิ่งต้องใช้พลังจิตมากขึ้นเท่านั้น
ทว่านี่ก็เป็นวิธีเดียวที่จะนำสิ่งเหล่านี้ออกไปได้
ก่อนเริ่มอ่าน เว่ยหยวนยังนึกถึงสถานการณ์ทางฝั่งเหลียงวั่งซู ไม่รู้ว่าทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
นับตั้งแต่เข้ามา เขาก็ยังไม่ได้พบหน้านางเลย จึงอดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้
เมื่อครู่ตอนที่เขาเผลอคิดจะตามสตรีอาภรณ์โลหิตไป ความคิดแรกในหัวก็คือหวังว่าคนที่ทำให้นางเกิดจิตสังหารจะไม่มีเหลียงวั่งซูอยู่ด้วย