กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 128 พบหน้า
เสียงทุ้มแหบซึ่งแตกต่างจากสตรีทั่วไปของเหลียงวั่งซูดังมาจากในหอไผ่ “เข้ามาเถิด”
ก่อนเข้าไป ไม่รู้เพราะเหตุใดเว่ยหยวนจึงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง แต่สีหน้าไม่ได้เผยอะไร ยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม
หอไผ่ของเหลียงวั่งซูเข้ากับนิสัยของนางอย่างยิ่ง ข้าวของมีไม่มาก วางไว้ตามใจ
ตอนนี้นางกำลังเอนกายนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ซึ่งหันออกไปทางทะเลไผ่ สายลมพัดชายกระโปรงสีน้ำเงินของนางเบา ๆ
นี่คือภาพแรกที่เว่ยหยวนเห็นเมื่อเข้ามา
“เจ้าบรรลุขั้นสร้างรากฐานแล้วหรือ (ขั้นแก่นทองคำช่วงปลาย)?” ทั้งสองถามขึ้นพร้อมกัน
แม้มองระดับบำเพ็ญเพียรของผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสูงไม่ออก แต่เว่ยหยวนคอยจับตาดูนางมาตลอด จึงสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของนางแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว