กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 126 แขกมิได้รับเชิญ
กระเรียนกระดาษตัวนั้นหยุดอยู่หน้าประตูเรือนไผ่ของเหลียงวั่งซูอย่างเรียบร้อยเป็นระเบียบ ปราณวิญญาณแผ่ออกมาจากกระเรียนกระดาษ
เสี่ยวเป่าเอียงหัวเล็ก ๆ ด้วยความสงสัย
มันรู้ว่านายท่านกำลังปิดด่านบำเพ็ญ ไม่มีเวลาสนใจมัน ปกติมันจึงไม่แวะมา กระเรียนกระดาษตัวนี้มาถึงตั้งแต่เมื่อใดกัน?
แล้วปราณวิญญาณที่คุ้นเคยนี้มันเคยได้กลิ่นตั้งแต่เมื่อใด?
หนูค้นสมบัติเป็นสัตว์วิญญาณขั้นสูง ปัญญาวิญญาณโดยกำเนิดจึงไม่ต่ำ เพียงแต่สัตว์วิญญาณมีอายุขัยยืนยาวและเติบโตช้า ตอนนี้เสี่ยวเป่ายังอยู่ในช่วงที่จิตใจบริสุทธิ์ไร้เดียงสา
มันค่อย ๆ เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง วนรอบกระเรียนกระดาษสองรอบ เมื่อไม่ใช่สมบัติวิญญาณ มันก็ไม่ได้งับเข้าไป