เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 113 เรื่องราวในโลกบำเพ็ญเพียร
เขาไม่คิดเสียเวลา จึงกล่าวตรง ๆ ว่า “ปุถุชนในจวนของเจ้า คนที่ชื่ออู๋คังเหิง เคยมีความแค้นกับข้า วันนี้ข้ามาเพื่อสะสางเรื่องนี้”
อู๋คังเหิง? ปุถุชนคนหนึ่งจะมีความแค้นกับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานได้อย่างไร? สมองของราชครูเฉิงเทียนสับสนอยู่ชั่วขณะ
หรือว่า...ผู้อาวุโสท่านนี้ก็เป็นคนแคว้นต้าเจิ่ง?
ราชครูเฉิงเทียนเดาได้ใกล้เคียงความจริงมาก แต่ไม่กล้าซักถามให้ละเอียด
เป็นแค่ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่ง ต่อให้ปกติใช้งานได้ดี ก็เทียบไม่ได้กับคำอธิบายที่ผู้อาวุโสขั้นสร้างรากฐานตรงหน้ามาให้ด้วยตนเอง
“ขอรับ ในเมื่อเป็นความแค้นส่วนตัวระหว่างผู้อาวุโสกับเขา ผู้น้อยย่อมไม่กล้าสอดมือเข้าไป” ราชครูเฉิงเทียนรีบกล่าว
ในใจเขาขมขื่นยิ่งนัก ไม่คิดว่าตนตั้งใจจะปลีกตัวจากโลกบำเพ็ญเพียรแล้วแท้ ๆ ยังจะต้องพบเรื่องเช่นนี้อีก