เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 105 นครหยก
เขารีบกล่าวว่า “ไม่ได้ ๆ เจ้ารีบเอากลับไป!”
เว่ยหยวนไม่รับกลับ เขามองเข้าไปในดวงตาของท่านอาจารย์อย่างจริงใจ แล้วกล่าวว่า “คุณธรรมของท่านอาจารย์ เว่ยหยวนไม่กล้าลืม นี่คือค่าเล่าเรียนสิบปี นับตั้งแต่ข้าอายุ 9 ขวบ วันนี้ขอมอบให้ท่านอาจารย์ทั้งหมด ขอท่านอาจารย์อย่าปฏิเสธ”
“แต่นี่…นี่มากเกินไปแล้ว…” ท่านอาจารย์ชราพึมพำ เงินที่รับมาเมื่อกะน้ำหนักคร่าว ๆ แล้ว อย่างน้อยก็มีหลายสิบตำลึง
ส่วนค่าเล่าเรียนรายปีของนักเรียนในสำนักศึกษาของเขามีเพียงครึ่งตำลึงเท่านั้น
ได้ยินว่าข้างนอกช่วงนี้ไม่ค่อยสงบ หลายเดือนมานี้ยังมีเด็กหลายคนลาออก เขากำลังคิดอยู่ว่าควรลดค่าเล่าเรียนลงอีกหรือไม่
อีกอย่าง ในปีนั้นเว่ยหยวนก็เรียนด้วยตนเองอยู่นอกหน้าต่าง เขาเพียงไม่ได้ไล่ไป จะนับว่าได้สอนหรือก็ไม่ใช่