กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 104 ท่านอาจารย์
ภายในเรือนว่างเปล่า หม้อดินในครัว หม้อเหล็ก แม้แต่โต๊ะเพียงตัวเดียวในห้องโถงก็หายไปหมด
เพราะไม่มีคนดูแล หลังคาห้องของบิดาพังลงไปเกินครึ่ง แสงตะวันสาดลงมาอย่างไร้การขัดขวาง ภายในห้องเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำและดินร่วง
ป้ายวิญญาณของบิดามารดาเว่ยหยวนยังอยู่บนโต๊ะเก่าพัง ๆ ตรงมุมห้อง เพียงแต่มีฝุ่นเกาะหนาไปนานแล้ว
เว่ยหยวนไม่ได้ใช้วิชาอาคม เขาเพียงตักน้ำสะอาดมาเงียบ ๆ เช็ดป้ายวิญญาณของบิดามารดาและโต๊ะให้สะอาด
เมื่อไม่มีธูปเทียน เว่ยหยวนก็คุกเข่าลงโขกศีรษะสามครั้ง แล้วกล่าวว่า “ลูกอกตัญญู กลับมาช้าไปแล้ว”
ก่อนเข้าป่าในปีนั้น เขาไม่คาดคิดเลยว่าการเดินทางครานี้จะกลายเป็นจากไปนานโดยไม่หวนคืน