กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 103 กลับหมู่บ้านเสี่ยวหลิ่ง
ศิษย์ร่วมสำนักทั้งสามของหรงซิ่วซิ่วเห็นเว่ยหยวนจากไปแล้ว จึงพากันล้อมนางเข้ามา ถามไถ่กันจอแจว่า “หรงซิ่วซิ่ว เจ้าไปรู้จักผู้อาวุโสขั้นสร้างรากฐานท่านนี้ได้อย่างไร?”
“เขายังหนุ่มมาก ดูแล้วอายุน้อยกว่าพวกเราทุกคน อายุจริงคงไม่มากกระมัง”
แม้ผู้บำเพ็ญเพียรจะตัดสินระดับบำเพ็ญเพียรจากรูปลักษณ์ไม่ได้ ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสูงจำนวนมากดูอ่อนเยาว์ยิ่งนัก แต่คนที่ยังเยาว์วัยจริง ๆ ก็ยังพอแยกแยะได้โดยตรงจากแววตาและความรู้สึก
“อืม ข้ารู้จักพี่ใหญ่หวังตอนที่ยังเป็นผู้บำเพ็ญอิสระ ก่อนจะเข้าสำนักของพวกเรา เขาเก่งกาจมาก อายุแก่กว่าข้าเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น”
หรงซิ่วซิ่วตอบคำถามของศิษย์ร่วมสำนักไปพลาง มองไปยังทิศทางที่เงาร่างของเว่ยหยวนลับหายไปไปพลาง