กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 93 ลอบโจมตี
ปกติเสี่ยวเป่าไม่ออกมา ก็เอาแต่กินหินวิญญาณหรือนอนหลับอยู่ข้างใน
เสี่ยวเป่าพลิกตัวอยู่ในมือเหลียงวั่งซู เมื่อจู่ ๆ ปรากฏตัวในสถานที่แปลกหน้า มันก็ยังไม่ทันตั้งตัว ส่งเสียงร้องสองครั้งโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นสัตว์วิญญาณของเหลียงวั่งซูเป็นหนูตัวเล็ก ทุกคนก็รู้สึกสงสัยใคร่รู้ยิ่ง พวกเขาไม่รู้จักหนูค้นสมบัติ เพียงรู้สึกว่าเสียงร้องของมันนุ่มนิ่ม ท่าทางก็น่ารักน่าเอ็นดู
ในสำนักเพียวเหมี่ยวมีคนเลื่อมใสเหลียงวั่งซูอยู่ไม่น้อย หากข่าวแพร่ออกไปว่าสัตว์วิญญาณของนางเป็นสัตว์วิญญาณจำพวกหนู อีกไม่นานสัตว์วิญญาณที่ทำพันธสัญญาด้วยซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในสำนัก คงกลายเป็นสัตว์จำพวกหนูไปเสียแล้ว
“เสี่ยวเป่า ลองดูสิว่าที่นี่มีสมบัติวิเศษอยู่ตรงไหนบ้าง?” เหลียงวั่งซูส่งกระแสเสียงไปหามัน