กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 92 ไอมาร
เมื่อเห็นเหลียงวั่งซูกับพวกพ้อง เขาก็ประหลาดใจอยู่บ้าง รอยยิ้มบนใบหน้าดูเป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น
เขาไม่ได้มองสภาพแวดล้อมโดยรอบก่อน กลับเดินเข้าไปใกล้นาง แล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า “ไม่คิดเลยว่าจะเลือกสถานที่เดียวกับสหายเต๋าเหลียงพอดี สหายเต๋ามาถึงก่อน มีสิ่งใดค้นพบหรือไม่?”
ตั้งแต่เขาเข้ามา เหลียงวั่งซูก็จับตาดูเขามาโดยตลอด เมื่อได้ยินคำถาม นางจึงชี้ไปยังเสาหินกลางสระแล้วกล่าวว่า “เห็นเพียงกระบี่วิญญาณเล่มนั้น”
มองตามทิศทางที่นางชี้ไป ก็เห็นกระบี่เล่มหนึ่งอยู่จริง ดูจากด้ามกระบี่แล้วมีกลิ่นอายเก่าแก่ยิ่งนัก!
คนจากวังฉีแห่งเขาเหมยไม่มีสายตาเฉียบคมเท่าเหลียงวั่งซู จึงมองไม่เห็นเงาใต้ก้นสระ