กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 94 สุราวิญญาณ
เมื่อเห็นว่าตนสู้ไม่ไหว เขาก็รีบกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ของข้าคือเจินจวินวิญญาณแรกกำเนิดแห่งวังฉีแห่งเขาเหมย เจ้าเป็นเพียงศิษย์สามัญตัวเล็ก ๆ ของสำนักเพียวเหมี่ยว ฆ่าข้าไปก็ไม่มีประโยชน์อันใดกับเจ้า”
“สู้ปล่อยข้าไปเสียดีกว่า ข้ารับรองว่าหลังจากนี้จะไม่เอาเรื่องเจ้า!”
เว่ยหยวนแค่นเสียงเย็นชา ในที่สุดก็เอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เจ้าคิดว่าข้าโง่นักหรือ?”
ทว่าเว่ยหยวนผ่อนแรงมือลง
ชายผู้นั้นสังเกตเห็นทันที จิตสังหารพลุ่งพล่านอยู่ในใจ แต่ปากกลับเกลี้ยกล่อมว่า “หากเจ้าปล่อยข้าไป ข้ารับรองว่าจะรักษาคำพูด เดี๋ยวนี้ข้าจะไปทันที ไม่พัวพันกับเจ้าอีก หลังจากนี้ก็ถือเสียว่าเราไม่เคยพบกัน”