กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 71 ดินแดนมรณะ
เงียบงันไร้ชีวิต เวิ้งว้างเงียบงันไร้ชีวิต ที่นี่เงียบจนราวกับได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่าย
รอบด้านเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ทว่าต้นไม้และท้องฟ้าทั้งหมดที่นี่ล้วนเป็นสีหม่นหมอง ไม่มีแสงตะวัน ไร้ชีวิตชีวา
เสียงจากร่างสองร่างที่ลงถึงพื้นอย่างรวดเร็วและเชื่องช้า ทำลายบรรยากาศที่เงียบสงัดมานานไม่รู้กี่ปี เหลียงวั่งซูกับเว่ยหยวนเข้ามาแล้วก็ได้เห็นภาพเช่นนี้
ทั้งสองสบตากัน แต่ไม่มีใครลงมือทันที ที่นี่แตกต่างจากแดนลับตามธรรมชาติอย่างที่พวกเขาจินตนาการไว้
“ที่นี่ไม่มีปราณวิญญาณ” เว่ยหยวนกล่าวขึ้นกะทันหัน
ไม่ต้องให้เขาเตือน เหลียงวั่งซูก็สัมผัสได้ตั้งนานแล้ว