บทที่ 72 ร่องรอยผู้บำเพ็ญนอกรีต

บทที่ 72 ร่องรอยผู้บำเพ็ญนอกรีต

คนอื่น ๆ อาจไม่ได้มาเพราะแดนลับ แต่อาจมุ่งหน้ามาเพราะ “ดินแดนมรณะ”

“ใช่แล้ว พอดีมีคนหนุ่มกลุ่มหนึ่งนั่งเรือข้า พวกเขาไม่รู้จักมารยาท เอาแต่คิดจะแย่งของจากคนแก่อย่างข้า” กล่าวจบ เขาก็ยกเปลือกตาเหี่ยวย่นขึ้น เหลือบมองเว่ยหยวนอย่างมีนัย

แม้แต่เว่ยหยวนก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้างเมื่อได้ยินเช่นนี้

“ข้าล่วงเกินท่านแล้วจริง ๆ ท่านผู้เฒ่า” เขากล่าวขออภัย

โชคดีที่เฒ่าพายเรือไม่เคยแสดงท่าทีโกรธเคือง

“แล้วพวกเขาไปทางใด?” เหลียงวั่งซูถามต่อ