บทที่ 70 เนินเว่ยก้ง

บทที่ 70 เนินเว่ยก้ง

เว่ยหยวนไม่รู้ว่านางตามหาสมุนไพรชนิดใด แต่ก็ทำได้เพียงยอมรับคำขอของนาง

เหลียงวั่งซูไม่ได้คืนหนังสัตว์ให้เว่ยหยวนอีก นางก้มลงพิจารณามัน พลางทบทวนในใจอย่างละเอียดถึงตำราโบราณที่เคยอ่านเกี่ยวกับเนินเว่ยก้ง

ความทรงจำของผู้บำเพ็ญเพียรล้วนดีเยี่ยม ยิ่งเนื้อหาที่เกี่ยวข้องในตำราก็มีไม่มาก เหลียงวั่งซูจึงนึกออกทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

ว่ากันว่าเนินเว่ยก้งเคยเป็นสมรภูมิของผู้บำเพ็ญเพียร สำนักใหญ่เล็กหลายแห่งเคยเข่นฆ่ากันที่นั่น ผู้บำเพ็ญเพียรที่ตายมีมากกว่าหมื่นคน

เนินเว่ยก้งเป็นชื่อเดิมที่ผู้คนหลงลืมไปนานแล้ว ปัจจุบันที่นั่นน่าจะเรียกว่า…ดินแดนมรณะ?

หนังสัตว์ที่ทำเครื่องหมายเนินเว่ยก้งแผ่นนี้คงเก่าแก่มากแล้ว