กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 296 มนุษยสัมพันธ์ดียิ่งนัก
หลังจากฮวาชิงซู่กลับมายังจวนอัครมหาเสนาบดีก็ได้พักผ่อนฟื้นฟูกายใจเป็นอย่างดีอยู่สองวัน ในช่วงเวลานี้คอยปลอบประโลมเยียวยาจิตใจเยว่เถาอยู่ตลอด เพื่อป้องกันมิให้นางเกิดบาดแผลในใจจากเรื่องราวคราวก่อน
นางยังถือโอกาสหาเวลาว่างบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากตนถูกลักพาตัวไปให้เหยียนซวี่หวยฟัง
“ได้ยินพวกคนเฝ้าประตูเมืองบอกว่า หลังจากข้าหายตัวไป ท่านก่อเรื่องวุ่นวายเอิกเกริกในเมืองเยียนจิงมิน้อยทีเดียว” ฮวาชิงซู่เอ่ย
เหยียนซวี่หวยขมวดคิ้วเล็กน้อย “ภรรยาของอัครมหาเสนาบดีผู้นี้ถูกคนชิงตัวไปกลางวันแสก ๆ อีกฝ่ายกำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้แล้ว ไฉนอัครมหาเสนาบดีผู้นี้ยังต้องแสร้งทำเป็นสงบเสงี่ยมอยู่อีกเล่า”
“อีกทั้ง หากเจ้าเกิดเรื่องอันใดขึ้นมาจริง ๆ ...” แววตาของเหยียนซวี่หวยพลันหม่นแสงลง