ตอนที่ 295 ข้าเมื่อครู่ พูดน้อยมาตลอด

ตอนที่ 295 ข้าเมื่อครู่ พูดน้อยมาตลอด

ภายในหอประชุมพลันเงียบสงัดลงชั่วขณะ

จ้าวต้าไป๋ จ้าวเสี่ยวหง และฮวาชิงซู่ต่างค่อย ๆ หันศีรษะไปมองฟู่หวยเซิงอย่างแข็งทื่อทีละน้อย

ฟู่หวยเซิงเอ่ยย้ำอีกรอบ “เขาไม่ตายหรอก”

“บาดแผลของเขาแม้จะลึก ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ความเร็วในการสมานแผลกลับรวดเร็วยิ่งนัก ถึงกับตกสะเก็ดแล้ว ไม่จำเป็นต้องเย็บแผลด้วยซ้ำ พักฟื้นสักเดือนหนึ่งก็จะหายดีเป็นปลิดทิ้งตามธรรมชาติ”

จ้าวเสี่ยวหงเม้มริมฝีปาก เอ่ยอย่างลังเล “ที่เจ้าบอกเมื่อครู่ว่าเขาไม่ต้องใช้ของพวกนี้แล้ว ความหมายก็คือเรื่องนี้หรือ”

ฟู่หวยเซิงใช้น้ำเสียงราบเรียบ “เจ้าถามข้าว่าต้องไปเตรียมเข็มกับด้ายสำหรับเย็บแผลหรือไม่ บาดแผลของเขาตกสะเก็ดแล้ว ย่อมไม่ต้องใช้อยู่แล้ว”