กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 297 เขาต้องตายไปแล้วเป็นแน่
แววตาของฮวาชิงซู่ไหววูบไปชั่วครู่ ไม่รู้ว่าจะตอบเช่นไรจึงจะดี
เหยียนซวี่หวยยกมุมปากขึ้น เอ่ยเนิบช้าว่า “ช่างเถิด บางทียามนี้อาจยังไม่ถึงเวลา รอให้เจ้าอยากพูดในภายหน้า แล้วค่อย...”
ฮวาชิงซู่พลันยื่นมือไปปิดปากเขา ขัดคำพูดของเขากลับไป เหยียนซวี่หวยเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ ก่อนจะดึงมือของนางลงมากุมไว้ในอุ้งมือ
ฮวาชิงซู่เม้มริมฝีปากเบา ๆ “อันที่จริงก็มิใช่เรื่องที่บอกไม่ได้ เพียงแต่ข้ายังคิดไม่ออกว่าจะบอกเรื่องนี้กับเจ้าอย่างไรดี ในเมื่อยามนี้เจ้าเอ่ยถามขึ้นมาแล้ว จะบอกเจ้าไปก็ไม่เสียหายอันใด”
สายตาของเหยียนซวี่หวยมองจ้องนางด้วยความอ่อนโยน