ตอนที่ 294 เจ้าจะผิดคำพูดทุกครั้งไม่ได้

ตอนที่ 294 เจ้าจะผิดคำพูดทุกครั้งไม่ได้

ฮวาชิงซู่วิ่งพรวดเดียวจากหน้าผาขาดมาถึงหน้าหอประชุม หลังจากหยุดฝีเท้าหัวใจก็ยังคงเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง

นางหอบหายใจเบา ๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปในหอประชุม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหนื่อยล้าหรือเสียขวัญ ฝีเท้าที่ก้าวจึงต่ำลงเล็กน้อย ถึงกับสะดุดธรณีประตูเข้าคราหนึ่ง

มีมือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านข้างช่วยประคองนางไว้ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ช้าหน่อย”

ฮวาชิงซู่ได้ยินเสียงนี้รู้สึกคุ้นหูอยู่บ้าง พลันหันขวับไปมอง เหยียนซวี่หวยยืนอยู่ด้านข้าง กำลังทอดสายตามองนางด้วยคิ้วตาอันอ่อนโยน

ทั้งที่เพิ่งแยกจากกันไม่ถึงสองวันแท้ ๆ ทว่าเมื่อได้เห็นเหยียนซวี่หวยอีกครา ฮวาชิงซู่กลับเกิดความรู้สึกราวกับผ่านพ้นไปชั่วกัปชั่วกัลป์

“หวยหวย เจ้ามาได้…”