กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 169 เขาตายแล้ว
จ้าวต้าไป๋ชะงักงัน แผ่นหลังคล้ายถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัดหนึ่งกะละมัง เปียกชุ่มโชกตั้งแต่บนจรดล่าง ไอเย็นเสียดกระดูกแทรกซึมเข้าสู่ผิวหนัง หนาวสะท้านจนแทบหายใจไม่ออก
ผิวหน้าของเขาแข็งค้างไปหมด ไม่อาจแสดงสีหน้าใด ๆ เขาจึงกลืนน้ำลายลงคอคำหนึ่ง แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”
จ้าวเสี่ยวหงไม่สนใจคำพูดนี้ น้ำตาเอ่อล้นออกมาจากเบ้าตาจนพร่ามัว นางยังคงจ้องมองเขาอย่างดื้อดึง พลางเค้นถามสืบไป “แท้จริงแล้วเจ้าคือผู้ใด แล้วพี่ข้าเล่า”
จ้าวเสี่ยวหงเดินอ้อมโต๊ะตัวนั้นเข้ามา จ้าวต้าไป๋จึงลุกขึ้นยืนตาม นางคว้าดึงคอเสื้อของเขาเอาไว้